Gisteren zijn we weer richting Nijmegen gegaan waar Fem weer in de Sint Maartenskliniek werd verwacht voor het al eerder beschreven intake gesprek. Verdeeld over de hele dag had ze verschillende onderzoeken. Zo moest ze wederom een vragenlijst invullen, had ze een gesprek met een psycholoog en is ze door de mangel gehaald door een fysiotherapeut. Vooral de fysio gaf aan dat er nogal een boel zaken niet in orde zijn: zo is Fem haar houding verkeerd, zit er iets niet goed in haar knie en rug, loopt ze niet goed, is de afwikkeling niet goed, zijn haar enkels niet ok en klopt de stand van haar voet en teen niet..

Lees meer…

Vandaag zijn we weer eens naar het ziekenhuis geweest voor een zenuwonderzoek in Fem haar voet. Dit omdat we alles willen uitsluiten voordat Fem aan haar revalidatietherapie gaat beginnen. De kans bestaat dat het niks oplevert maar omdat we – zoals gezegd – alles willen uitsluiten hebben we ook deze kans aangegrepen. Door middel van stroomstootjes kan men meten of er zenuwen beschadigd zijn en kunnen er vervolgstappen ondernomen worden. Het onderzoek duurde zo’n drie kwartier is was heel bijzonder om te zien. Je hebt geen flauw idee wat die grafieken die je op een monitor voorbij ziet vliegen betekenen maar het schijnt een boel te zeggen.. Nu is het wel zo dat ze niet alles kunnen meten, dus mochten ze niks kunnen vinden dan kan er altijd nog door een pijnbestrijdingsarts een bepaald gedeelte “geblokkeerd” worden..

Volgende week krijgt Fem de uitslag van het onderzoek en ondanks het feit dat de arts al aangaf dat ze geen vreemde dingen zag zijn we toch wel een beetje benieuwd..

Uiteraard moest ik even weten hoe zo’n stroomstootje voelde en dus werd dat ook even op mij getest. Ik moet zeggen: het is geen prettig gevoel en ik had slechts standje 6. De stroomstootjes welke door Fem haar voet en enkel gingen waren standje 50(!) Overigens schijnen mensen die een tatoeage hebben heel erg slecht op deze schokken te reageren..