Vandaag is al weer onze laatste dag en dan zit de vakantie er – wat Frankrijk betreft – weer op. Gelukkig hebben we nog een week als we terug zijn. De afgelopen dagen waren warm maar ook regenachtig. Woensdag hadden we een “rustdag” ingelast. We zouden de lokale markt hier onveilig gaan maken en eventueel nog naar een meer gaan. Op de lokale markt viel niet veel onveilig te maken: de markt mocht nauwelijks de naam markt dragen, dus naar een paar minuten waren we daar ook over.. Waarschijnlijk komt dit nog; het is nog niet het seizoen. Volgens de Fransen zijn de maanden juli en augustus de meest drukke maanden.

Na de markt zijn we richting Lac de Sainte Croix gereden. Een spectaculaire rit via La Palud en steile weggetjes met fantastische uitzichten. Ondanks dat het maar zo’n 45 kilometer rijden vanaf Castellane ben je toch zo een uur onderweg. Komt ook nog eens bij dat de meeste toeristen niet gewend zijn om in de bergen te rijden en dus met een slakkentempo de berg op rijden… Toen we net goed en wel aangekomen waren bij het meer en net onze handdoekjes hadden neergelegd begon de lucht al te betrekken… Binnen tien minuten veranderde de eerst strakblauwe lucht in een donkere massa en vielen de eerste druppels uit de lucht. Druppels omdat ze hier geen druppeltjes kennen. Hieronder hebben we een filmpje geplaatst om een indruk te geven hoe snel je binnen afzienbare tijd vreselijk nat kunt worden:

Voor het geval het commentaar van Fem richting de twee mannen met de kajak/kano niet te horen is: “Die gaan van de berg af kajakken”.

Het bezoek aan Lac de Sainte Croix was dus niet echt een succes te noemen. De terugweg echter maakte een boel goed. We hebben een aantal prachtige foto’s kunnen nemen van de Verdon welke in “mist” gehuld was.

Donderdag was dus de feestdag omdat ik jarig was. Wat een feest was het… ‘s Ochtends hebben we een korte wandeling naar een archeologische site gemaakt. Hier liggen de restanten van enkele beesten die enkele miljoenen jaren geleden geleefd hebben. Dit stelde op zich niet zo veel voor en ook de site viel enigszins tegen. ‘s Middags heb ik me nog alleen een aantal uur op de GR (Grande Route) 4 begeven. De loopt onder andere ook via de Sentier Martel. Omdat het weer weer eens omsloeg moest ik na zo’n dik anderhalf uur de wandeling staken en terug keren richting de camping. De avond hebben we afgesloten met Lasagne en Magret de canard bij onze favoriete pizzeria/restaurant. Hier zijn we overigens bijna elke avond geweest

Castellane - 31e verjaardag

Vandaag hebben we als afsluiter het beroemde Martel pad gelopen. Dit pad is niet vernoemd naar martelen maar naar een van de grondleggers van het canyoning en speleologie: Alfred Martel. De tocht voert je onder andere door twee tunnels, waarvan een er zo’n 700 meter lang is. Daar liepen we dus vanochtend met ons hoofdlampje op. Omdat het de afgelopen dagen ook nog eens zo veel geregend had stond er in de tunnels ook nog eens een flinke laag water. Dit maakte echter de tocht alleen maar spannender. Na de tunnels loop je tussen wanden van zo’n 300, 400 en misschien wel 500 meter hoog, en heb je prachtige uitzichten. De gehele tocht is zo’n 14 kilometer lang en je kunt deze in zo’n 7 uur bewandelen. Een van de hoogtepunten is de Breche Imbert, een stalen trap waarvan je zo’n 100 meter afdaalt richting de rivier op de bodem van de Verdon. Omdat deze ladder zich over de helft van de route bevindt hebben we deze helaas niet kunnen doen. We hebben een tijdje de route gevolgd en zijn toen weer teruggekeerd. Uiteraard hebben we onderweg een lunch van brood met La Vache qui rit genuttigd. Moe maar toch voldaan kwamen we weer aan bij de auto waar het kwik inmiddels de 32 graden aantikte.

Sentier Martel

Tegen 16.00 uur begon Nederland – Brazilie en dit hebben we op de camping met nog een aantal Nederlanders gevolgd. Omdat iedereen weet hoe dat is afgelopen hoeven wij er geen woorden aan vuil te maken

Als afsluiter zijn we – net als de andere avonden – uit eten geweest bij onze favoriete pizzeria

Tot in Nederland !!!!

Def & Fem